به یاد فروغ فرخزاد



نگاه کن

تمام آسمان من

پر از شهاب می شود

 

تو آمدی ز دورها و دورها



ز سرزمین عطرها و نورها

نشانده ای مرا کنون به زورقی

ز عاجها، ز ابرها، بلورها

مرا ببر امید دلنواز من

ببر به شهر شعرها و شورها

به راه پرستاره می کشانی ام

فراتر از ستاره می نشانی ام

نگاه کن

من از ستاره سوختم

لبالب از ستارگان تب شدم

چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل

ستاره چین برکه های شب شدم

چه دور بود پیش از این زمین ما

به این کبود غرفه های آسمان

کنون به گوش من دوباره می رسد

صدای تو

صدای بال برفی فرشتگان

نگاه کن که من کجا رسیده ام

به کهکشان، به بیکران، به جاودان

کنون که آمدیم تا به اوجها

مرا بشوی با شراب موجها

مرا بپیچ در حریر بوسه ات

مرا بخواه در شبان دیرپا

مرا دگر رها مکن


مرا از این ستاره ها جدا مکن

نگاه کن که موم شب براه ما

چگونه قطره قطره آب می شود

صراحی سیاه دیدگان من

به لای لای گرم تو

لبالب از شراب خواب می شود

به روی گاهواره های شعر من نگاه کن

تو می دمی و آفتاب می شود

/ 1 نظر / 27 بازدید
یار

نویسنده: عرشیا..... جمعه 18 شهریور1384 ساعت: 2:46 سلام.....راستش مطالبتو خوندم خیلی لذت بردم.....خیلی زیبا و با احساس نوشتی....... امیدوارم همیشه قلمت سبز باشه.....و احساست آسمونی باشه تا بتونی بازم بهترینها رو بنویسی .... خوشحال میشم به خلوت شبهای من هم سر بزنی ........ سلام دوست قدیمی خوبی؟ این کامنت و 7 سال پیش گذاشتی